ja
Mózgu, powiedz mi — jak ty właściwie słuchasz? Raz nie słyszysz, raz za dużo, a innym razem tylko kawałki?
Ignorowanie
mozg
Minimum energii, szybka ewakuacja. Perfumy pani Krystyny = overload. To wygląda jak ignorowanie, ale to awaryjny tryb przetrwania. Inaczej zwarcie i dym.
ja
Czyli ona widzi brak szacunku?
mozg
Tak i robię to celowo dla niej. Bo meltdown na jej oczach byłby dla niej jeszcze gorszy.
Udawane słuchanie
mozg
Maskowanie deluxe. Kiwnię głową, mruknę mhmm. W środku krzyk, ale na zewnątrz spokojny manekin.
ja
A czemu nie powiesz prawdy?
mozg
Bo wtedy byłby wykład o wychowaniu. Wolę spalić się wewnętrznie niż słuchać „za moich czasów…”
Selektywne słuchanie
mozg
Złapałem jedno zdanie: „dzieci powinny…”. Reszta odpłynęła w chmurze Chanel No.5.
ja
Czyli resztę wycięło?
mozg
Tak. Filtr awaryjny. Tylko haczyki, które i tak później będą mnie prześladować w nocy.
Uważne słuchanie
mozg
Tu się czuję najlepiej. Analizuję każde słowo, składam mapę rozmowy. Ale pani Krystyna patrzy i mówi: taka zimna, taka bez uczuć.
ja
No ale to Twój ulubiony tryb.
mozg
Tak. Default. Szkoda, że świat woli uśmiech i kiwanie głową zamiast logiki.
Empatyczne słuchanie
mozg
Tu robi się najtrudniej. Najpierw muszę przeanalizować, odfiltrować zapach, dźwięki i chaos. Dopiero potem łapię emocje. Tylko że w tym czasie pani Krystyna zdąży już obrazić się trzy razy.
ja
Czyli Twoja empatia przychodzi później?
mozg
Tak. Ale jak już przyjdzie, to jest prawdziwa. Tyle że ona tego nie doczeka.
Bonus Level: Poziom Stymów
mozg
Tego nie znajdziesz w żadnym modelu. To tryb, gdy wpadam w analizę figur geometrycznych, tworzę wzory… i
ja
I co?
mozg
I dramat, bo to trzeba nazwać dysocjacją, czyli niedobrze. A to nie jest ani ignorowanie, ani odcięcie od świata — ja słyszę każde słowo i później je pamiętam, tylko równocześnie zamieram w bezruchu, bo w środku układam fraktale i przesuwam bryły. Z zewnątrz wygląda jak pustka, a w środku obracam sześcian w czterowymiarowej przestrzeni i liczę symetrie osi.
Morał?
W rzeczywistości zewnętrzne zachowanie osoby autystycznej nie jest wiarygodnym wskaźnikiem tego, czy słucha i przetwarza informacje. Może sprawiać wrażenie w pełni zaangażowanej, a jednocześnie nie utrwalić treści, lub odwrotnie - wyglądać na nieobecną, a mimo to uważnie rejestrować każde słowo wraz z jego emocjonalnym kontekstem.